Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

Δόνι, χελιδόνι...


Η τοιχογραφία της Άνοιξης*
*Τμήμα της τοιχογραφίας της Άνοιξης, του Ακρωτηρίου της Σαντορίνης (1600πχ περίπου). Κοσμούσε μέρος του προϊστορικού οικισμού του Ακρωτηρίου και υμνεί τον ερχομό της Άνοιξης. Τα γεμάτα ζωή χελιδόνια, συμβολίζουν την αναγέννηση της φύσης.


Ήρθε, ήρθε χελιδόνα
Ήρθε κι άλλη μελιδόνα
Κάθισε και  λάλησε
και γλυκά κελάηδησε!
«Μάρτη Μάρτη μου καλέ
και Φλεβάρη  φοβερέ
και αν φλεβίσεις κ αν τσικνίσεις
καλοκαίρι θα μυρίσεις
Κι αν χιονίσεις κι αν κακίσεις
πάλι Άνοιξη θα ανθίσεις.


Μάρτης…γδάρτης λέει η λαϊκή παροιμία, αλλά όπως λένε και τα "χελιδονίσματα" που τραγουδήσαμε στην ομάδα του νηπιαγωγείου, «κι αν χιονίσεις κι αν κακίσεις, πάλι άνοιξη θ’ ανθίσεις»...


Στα ανοιξιάτικα σχέδια εργασίας μας, μετά την αμυγδαλιά, σειρά είχε τώρα το χελιδόνι.
Υπάρχει κανείς που να μην συμφωνεί ότι πρόκειται για τον προάγγελο της Άνοιξης; 


Από την άλλη, αποτελεί μια δυσάρεστη πραγματικότητα το ότι τελευταία, οι πόλεις γίνονται αφιλόξενες για τα χελιδόνια. Στο σπίτι των μικρών, που εδώ και μέρες η θεματολογία μας έχει φορέσει τα…ανοιξιάτικά της, θελήσαμε να δημιουργήσουμε εκείνες τις συνθήκες όπου τα χελιδόνια θα …ριζώσουν. 
Στην πόλη μας, στις καρδιές μας, αλλά και στην τάξη μας.

«Τα δέντρα ριζώνουν! Όχι τα πουλιά!»
θα έλεγε κανείς...



Κι όμως...
Η δράση μας εμπλουτίστηκε από την πολύ τρυφερή ιστορία της Αγγελικής Δαρλάση
«Το δέντρο που είχε φτερά» (εκδόσεις Παπαδόπουλος). Μια ιστορία που μιλάει για τη δύναμη της αγάπης και της φιλίας και που κάνει τα αδύνατα δυνατά. Εκεί συναντήσαμε ένα δέντρο να...πετάει και ένα πουλί να...ριζώνει.

Με αφορμή αυτή την ιστορία, αποφασίσαμε να βρούμε τρόπους, να φέρουμε τα χελιδόνια (μα και άλλα αποδημητικά πουλιά) στην πόλη μας. 
Και αφού το θέλουμε πολύ θα το καταφέρουμε.



Το... σχέδιο μας είχε ως εξής:

Θα μάθουμε ότι μπορούμε για τα χελιδόνια!
Θα τα περιγράψουμε, θα τα σχεδιάσουμε, θα τα βάλουμε στις λέξεις μας, ακόμη και στους αριθμούς! 


Ασκήσεις μαθηματικών και γραφής με θέμα "το χελιδόνι"






Και αν δεν βρουν μέρος να φτιάξουν τις φωλιές τους;

Δόνι, χελιδόνι 

ήρθες, καλώς ήρθες.

Φκιάσε τη φωλιά σου

κάμε τα πουλιά σου

φκιάστηνε στο σπίτι

κανένας δεν τη γκίζει.
(χελιδονίσματα Σάμου)



Όλο και κάποιο χελιδόνι, όσο ψηλά και αν πετάει, θα δει πως στο σχολείο μας, περιμένουμε πώς και πώς τον ερχομό του!
Μια στάση εδώ θα την κάνει. Θα το πει και στους φίλους του και ποιός ξέρει; Μπορεί και να ξεκαλοκαιριάσουν στην αυλή μας.  
Να τους καλέσουμε για φαγητό!
Και τότε βάλαμε μπροστά για να φτιάξουμε ταίστρες για τους φτερωτούς μας φίλους.



Και ας έρθουν στην αυλή μας κι άλλα πουλιά! Ας… ριζώσουν όσα πουλιά θέλουν. Να ριζώσουν τα πουλιά, να πετάξουν τα δέντρα! Όπως στο παραμύθι…


Καλωσορίζοντας τον μήνα Μάρτη, φτιάξαμε τις "χελιδόνες" μας.
Τα παλιά χρόνια, αλλά ακόμη και σήμερα σε μερικά χωριά, παιδιά και μεγάλοι γυρνούν στα σπίτια κρατώντας  
ομοιώματα χελιδονιών που πάνω τους έχουν κορδέλες και λουλούδια και τραγουδούν τα χελιδονίσματα. Ένα είδος καλάντων για την Άνοιξη.Σε κάποια μέρη τα ομοιώματα αυτά ήταν ξύλινα.



Τα παιδιά του νηπιαγωγείου, μετά από τις παραπάνω δραστηριότητες, συνέχισαν παίζοντας στην αυλή. Αφού τοποθέτησαν στα δέντρα τις φωλιές που είχαν φτιάξει, κρατώντας τις χελιδόνες τους στο χέρι, τραγούδησαν και στη συνέχεια δραματοποίησαν ιστορίες. 




Τώρα μένει να  έρθουν και τα...πραγματικά πουλιά να μας πουν τις δικές τους...


Παγκόσμια ημέρα μετανάστευσης πουλιών...

Το παραπάνω σχέδιο εργασίας, πρόκειται να ολοκληρωθεί στις αρχές Μαΐου, στα πλαίσια του εορτασμού της ημέρας μετανάστευσης πουλιών.
Το σπίτι των μικρών, θα συμμετέχει με ποικίλες δράσεις σε μια προσπάθεια να ενισχύσουμε την εκστρατεία "εμπόδια στη μετανάστευση".
Θ
εωρούμε σημαντική την ευαισθητοποίηση των παιδιών μας (και κατ' επέκταση της κοινωνίας μας) σε θέματα που αφορούν στο περιβάλλον.

Δείτε εδώ, σχέδιο εργασίας της ομάδας του νηπιαγωγείου,  με θέμα Η αμυγδαλιά στην τάξη. Θεματολογία που εντάσσεται και αυτή στην ενότητα της  Άνοιξης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου